Bloed en mascara

Ze kruipt op handen en voeten in het duister. Alleen een spleet tussen het gordijn werpt een zwak lichtschijnsel naar binnen. Ze vloekt luid als ze voelt dat er iets om haar hals  gekneld zit  en verbijt de pijn door luidop tegen zichzelf te roepen, “Damn Jeleni, !”Haar hals is omklemd met een zware ijzeren band waar in het midden vooraan een groot hangslot hangt.  Ze trekt tevergeefs tot ze haar activiteit moet staken omdat het te pijnlijk is. Ze probeert dichter bij de spleet in het gordijn te komen om zo beter de situatie te overschouwen. Haar hoofd bonkt en ze kokhalst bij iedere beweging vanwege de pijn , de lege maag en wie weet , een hersenschudding. Ze likt haar droge lippen , ze voelen dik aan en ze proeft geronnen bloed. Ze betast haar hoofd, voelt de natte klitten in haar hoofd en mompelt stilzwijgend,” oh my god” en sluit haar ogen.

Ze probeert zich te herinneren wat er gebeurt is, maar ze slaagt er niet in om helder na te denken. Haar hoofd lijkt wel door kogels doorzeefd waardoor nadenken niet mogelijk is. Buiten schemert het, maar ze weet niet of het ochtendschemer is of dat de avond aan het vallen is. Ze zal het snel weten . Ze kruipt terug tot aan het einde van de ketting. Ze gaat met haar frele vingers langs de ketting tot ze aan het laatste schakel komt, de schakel die verbonden is met een grote ring die vermoedelijk in de muur zit. Uit volle macht en als een bezetene die oerkreten slaakt begint ze aan de ketting te trekken tot ze zich uiteindelijk laat neervallen op wat vermoedelijk een deken of zoiets moet zijn. Het ding ruikt muf  alsof het jaren op zolder heeft gelegen. Maar de vloer is koud en ze is blij zich even in dat deken te kunnen wentelen.

Rillend betast ze haar bovenlijf en voelt dat haar zwarte t shirt gescheurd is, en dat ze ook geen bh meer draagt! Ze slaat met de vlakke hand op de grond en  bijt haar tanden hard op elkaar tot haar kaakbeenderen er pijn van doen! Verdomde klootzakken  roept ze luid, wat heb ik jullie misdaan?

Dan barst ze in snikken uit, Jeleni, het zwarte gothic-meisje die nooit van iemand bang is, maar die de kinderen de stuipen op het lijf jaagt met haar zwartgeverfde ogen en lippen en haar witgeschminkte huid. Alsof ze niet wil genieten van de schoonheid die haar te beurt is gevallen. Haar haren liet ze onlangs kortknippen en ravenzwart verven In camden toen ze onlangs in London was .  Neen  ze wil niet dat iedere gezonde jonge kerel haar voor zich omdraait. Ze wil helemaal niet mooi zijn, en ze wil al helemaal niet in het gareel lopen van haar ouders die een gerenommeerd  immo- en advocatenkantoor hebben. De schemerige kamer draait , ze sluit haar ogen, waarvan de mascara uitgelopen is, en haar wangen met zwarte vegen heeft bedeeld. Ze slaat nog eenmaal keihard met haar vuist op de vloer en valt opnieuw in zwijm, ver weg in een hellegat!

10 thoughts on “Bloed en mascara

  1. Dit smaakt naar meer! Goed geschreven, zeg! Het zou wel leuk zijn om telkens te zien wie welk stuk schrijft, dus misschien jullie (nick)name erbij zetten?

  2. K wou gewoon een apart figuur, niet een klassieke jonge dame. Maar k denk dat ik weet waarover je het hebt! De Milleniumtrilogie, daar was het ook zo’n duister figuur. K heb me meer gespiegeld aan mijn dochter indertijd!

  3. Pingback: Het verhaal gaat verder | HansDeZwans

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s